Εισαγωγή στο Ανθρώπινο Ζήτημα

Εισαγωγή στο Ανθρώπινο Ζήτημα

Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα COMMENTATORS WITHOUT FRONTIERS Comentadores SIN FRONTERAS

Το κείμενο γεννήθηκε αρχικά από την ανάγκη να κριτικαριστεί μια άποψη που ήθελε να παντρέψει τις έννοιες του αναρχισμού και του πατριωτισμού παρουσιάζοντας  αυτό το πάντρεμα σαν καινοτόμο και σωστό.

Στο τέλος όμως έγινε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό και σε αυτό καταθέτω σκέψεις που με κατατρέχουν για δεκαετίες όπως με στοιχείωσαν μελετώντας ριζοσπάστες και επαναστάτες στοχαστές και την ίδια την ανθρώπινη ιστορία αλλά και όπως δοκιμάστηκαν μέσα σε ζωντανά κοινωνικά και πολιτικά κινήματα και μέσα στην δράση μου σε αυτά.

Μαζί με το την αλήθεια ρε και το εξέγερση, μαζική ψυχολογία και φασισμός το τοποθετώ στα κείμενα αναφοράς μου και περισσότερο από τα άλλα δυο θίγω και τοποθετούμαι σε πληθώρα ζητημάτων, προβλημάτων και εννοιών.

Περισσότερο αυτό το κείμενο είναι μια απόπειρα να απαντηθεί το γιατί το ανθρώπινο ζώο και η κοινωνία του βρίσκεται σε αυτή την αθλιότητα και αν και πώς θα μπορούσε να την υπερβεί.

Γιατί η σημερινή…

View original post 5,383 more words

28/10/1940 να’ ναι οι ώρες σας.

Image

.

Εθνικισμός είναι η υπερηφάνειά σου να κρέμεται στο μπαλκόνι ανάμεσα σε αδιάφορες μπουγάδες, τις οποίες στηρίζουν διαφορετικού τύπου μανταλάκια, διαφόρων γειτόνων, τα οποία περισυλλέγεις κάθε βράδυ απο τον ακάλυπτο στη ζούλα, επειδή δεν είχες χρήματα να αγοράσεις καινούργια.

Αυτές είναι ίσως οι μόνες μέρες του χρόνου που περπατάω με το κεφάλι σκυμμένο, γιατί το απλωμένο κιτς στα μπαλκόνια σας μου προκαλεί ίλιγγο και εμετό. Στην αρχή σκέφτηκα να γίνω εριστικός και να ξεράσω πάνω στην γαλανόλευκη σε δημόσια θέα, όμως -γαμημένοι μου- ελληναράδες, ΟΧΙ!

Δεν θα χαραμίσω για εσάς ΟΥΤΕ τον εμετό μου.

Καταρχάς δεν θα χαραμίσω μέσα σε ένα λεπτό, όλα αυτά που κατέβασα μέσα σε ένα βράδυ…μόνο και μόνο για να επιτύχω εκείνο το βλέμμα που δεν θα σταματάει στα κατάπτυστα και ρακένδυτα μπαλκόνια σας, αλλά και εκείνη την επιλεκτική ακοή που δεν θα συγκρατεί επ ουδενί αδέσποτες φάλτσες νότες απο τα μισαλλόδοξα εμβατήρια σας…

Αυτό καθαρά για μένα και γιατί σέβομαι τα εγκεφαλικά κύτταρα που θανάτωσα..

Ο δεύτερος όμως και ΚΥΡΙΟΤΕΡΟΣ λόγος είναι γιατί μεσα στην παραζάλη μου, ήρθε ξανά στο νού μου ο παππούς μου με εκείνη την απαίσια ιστορία που μου διηγούταν ΚΑΘΕ φορά που η κουβέντα μας έφτανε στην κατοχή και τους ναζί. Σοκαρισμένος κάθε φορά το ίδιο, μου περιέγραφε κάποιους δύστυχους που στην κατοχή έστηναν καρτέρι έξω απο τα μπάρ η και καμπαρέ που μέθαγαν οι ναζί -στρατιώτες η μη-, με την ελπίδα κάποιος απο αυτούς βγαίνοντας να ξεράσει απ’το πιώμα…Ναι καλά καταλάβατε…για να φάνε αυτοί οι άνθρωποι τον εμετό τους….

Ένας εμετός κάποτε για κάποιον σήμαινε άλλη μια μέρα ζωής και δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης, ή αν αξίζει να χαραμιστεί για μια αποδεδειγμένα κωλοφάρα όπως είναι αυτή του ελληναρά. Γιατί μόνο ως έτσι μπορώ να χαρακτηρίσω ένα είδος “ανθρώπων” που όποτε χρειάστηκε να αναδείξει την πάρτη του, πάτησε επι πτωμάτων και παράλληλα συνεργάστηκε άψογα με το εκάστοτε καθεστώς που τον υπέταξε. Το λιγότερο γελιέται όποιος πιστεύει πως στην δήθεν “αντίσταση” που σήμερα γιορτάζουν τα λοβοτομημένα ανθρωποειδή του ελλαδικού χώρου, οτι εξαθλιώθηκαν άπαντες…

Γιατί μπορεί τότε κάποιοι να τσαλαπάτησαν κάθε αξιοπρέπειά για να επιβιώσουν προκειμένου να υποταχθούν στο καθεστώς, όμως το ίδιο το καθεστώς όφειλε το μεγαλύτερο λόγο της ύπαρξής του σε αυτά τα μέρη, στα “υποταγμένα” και υπερήφανα, ΝΤΟΠΙΑ συνεταιράκια του
Στηρίχθηκε πανω σε πλάτες υπερεθνικιστών και προσκυνημένων απόγονων του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και “ξεναγήθηκε” απο κουκουλοφόρους συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων, που με προεκταμένο τον δείκτη του χεριού τους κατέδιδαν ανθρώπους. Ναι η φιλοσοφία χάθηκε μέσα στους αιώνες και η ρουφιανιά ήταν η φυσική της εξέλιξη. Επίσης το πρώτο GPS ήταν ελληνικό…ήτο οι ΧΙΤΕΣ και οι ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ που καθοδηγούσαν τους ναζί στα βουνά του ελλαδικού χώρου και φυσικά ήταν κλάσεις ανώτερο απο τα σημερινά, γιατί όποτε ήθελες πυροβολούσε κιόλας!

Τώρα καταλαβαίνεις γιατί αυτός ο λαός γιορτάζει το “όχι” στον φασισμό μαθαίνοντας στο παιδί του ναζιστικούς βηματισμούς και παρελάσεις; Να νιώθει περήφανο μέσω της διαφορετικότητας; Γιατί κανένα “όχι” δεν ειπώθηκε ποτέ, και κανένας φασισμός δεν “αναχαιτίσθηκε” ποτέ από το ελλαδικό κράτος! Ο φασισμός σε αυτή την κοινωνία πάντα αναβιώνει και διαιωνίζεται καθημερινώς, ακόμη και από την πιο ανεπαίσθητη και αθώα της δομούλα!

Οι μάσκες έπεσαν πλέον και μεσώ της διπλής ψήφου εμπιστοσύνης στο νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, δεν τίθεται πια κανενα θέμα αμφιβολίας. Το υπέγραψαν υπεύθυνα, 425.990 άτομα. Γι’αυτό σας λέω…ποιός εμετός; Εμετός;; Όπως έλεγε και ένα εύστοχο που διάβασα σε κάποιον τοίχο τις προάλλες “Τον φασίστα και αν κρεμάς το σχοινί σου το χαλάς”…..

Αν και σε αυτό το τελευταίο νομίζω πως την λύση την έχω βρει πριν καν ξεκινήσω να γράφω αυτό το κείμενο…αφού σε όλα τα παραπάνω αν σε κάτι είπα ψέμματα, γαμημένοι μου- πατριώτες-πατριάρχες-ρατσιστές-ομοφοβικοί-σεξιστές– με μία λέξη κοινώς ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ…-  δεν είναι άλλο, απ’το οτι αυτές τις μέρες περπατάω με το κεφάλι σκυφτό..!

Επιστρέφοντας λοιπόν προς το σπίτι μου, το βλέμμα μου ΔΕΝ το κέρδισαν τα μονότονα, γαλαζοάσπρα, μισανθρωπικά σας σύμβολα, αλλά οι γεμάτες με ΧΡΩΜΑ μπουγάδες σας…

…Και ειλικρινά είναι κρίμα, σε τόσο δύσκολους οικονομικά καιρούς, ΤΟΣΟ σχοινί να πηγαίνει χαμένο…

.

Άλφα Στερητικό

.

Ούτε στην παιδική, ούτε πουθενά!

Ούτε στην παιδική,

Οι ατενίστας φροντίζουν για πεζοδρόμια καθαρά απο τσίχλες και οι αναρχικοί για παιδικές χαρές καθαρές από φασίστες….διαλέξτε! Οι τσίχλες στις παιδικές χαρές και οι φασίστες στα πεζοδρόμια!

Ελεύθερες σημερινές σκέψεις: Περί κοινωνικού ρατσισμού (μέρος πρώτο;;)

tumblr_mmxzxdWNe41squ8vuo1_1280

.

Κάποτε το παραλήρημα μιας δακτυλοδεικτούμενης αλκοολικής εθισμένη στα βαρβιτουρικά, σήμερα τα “αποφθέγματα της Κατερίνας Γώγου”. Για τον τρελό Άσιμο πριν τον θάνατο του και μετά “ο Νικόλας της καρδιάς μας” λίγο πολύ τα ξέρετε. Ο Σιδηρόπουλος ευτυχώς το είχε γενικώς ο άνθρωπος και όση ηρωίνη και να είχε ρουφήξει κρατούσε αποστάσεις ο ίδιος από τους διαφόρους ελιτιστές και δη αυτοαποκαλούμενους με διάφορα ελευθεριακά προσωνυμία!
Πόσοι άλλοι από σκέτοι “πούστηδες” όπως τους αποκαλούσαν πριν απο τον θάνατό τους, μετά απο αυτόν δεν μετατράπηκαν σε “καλλιτέχνες της καρδιάς μας με ομοφυλοφιλικές φήμες”;
Πόσοι διαφορετικοί δεν έφαγαν ξύλο για να φύγουν από τις πλατείες “μας” και αν γινόταν ίσως και από τις ζωές μας, αλλά στο τέλος εξαιτίας αυτης της άτυπης “άφεσης αμαρτιών” λόγω θανάτου μεταμορφώθηκαν τελικά σε κομμάτι του λαού, ακόμη και σε ινδάλματα;

Τα έργα τους τα γέννησε η ασφυξία που τους προκαλούσε η κοινωνία της διαφορετικότητας που συντηρούμε ακόμη κι εμείς οι ίδιοι αναπαράγοντας τις δομές της καθημερινώς. Ο ρατσισμός μπορεί να προέρχεται από την λέξη ράτσα αλλά γελιέται όποιος δεν βλέπει την πολυσύνθετη έννοια της λέξης.
Είναι λογικό το διαφορετικό να το κοιτάμε καχύποπτα όταν μεγαλώνουμε μέσα σε μισαλλόδοξες κοινωνίες, εξάλλου το πουλί που έχει γεννηθεί μέσα στο κλουβί όταν βλέπει κάποιο πουλί που πετάει ελεύθερο το θεωρεί ασθένεια.
Αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι ο τρόπος αντίληψης (άρα και κρίσης) των πραγμάτων και αυτό θα γίνει μονο με το να ξεκολλήσουμε λίγο από τις θεωρίες των “ταμπελοποιημένων αντιδομών” (αντιρατσιστής, αντιφασίστας, αντι αντι) και να επεκτείνουμε αυτό που το υπάρχον σύστημα με την παιδεία του φρόντισε να μείνει οσο το δυνατόν υπανάπτυκτο απο την μέρα που γεννιόμαστε, και δεν είναι άλλο από την λογική μας. Αν κάτι μας διαχωρίζει απο τα αλλα ζώα του βασιλείου χωρίς να μας κάνει ανώτερους, δεν είναι άλλο το χαρακτηριστικό της αναπτυσσόμενης λογικής. Ας γίνουμε άνθρωποι λοιπόν με ορθολογιστική σκέψη και η αναρχία θα πάψει να είναι ουτοπία. Γιατί δεν μπορείς να καταφέρεις καμιά αλλαγή στους γύρω σου και δη στην κοινωνία ολόκληρη αν δεν το έχεις φέρει πρώτα μέσα σου.

 

Άλφα Στερητικό

 

Περί λήψης αντικαταθλιπτικών κάψουλων.

13-Interesting-Facts-about-Dreams-spaceship-729449(ο διάλογος είναι ουδέτερος απο φύλα ενώ τα πρόσωπα είναι φανταστικά, όχι όμως και οι στιγμές που δημιούργησαν τις σκέψεις)

Μιλώ για σένα που δεν είμαι σίγουρος αν υπάρχεις, χαοτικός και άπειρος σαν τις κουβέντες μας που δεν ολοκληρώνουμε ποτέ.

Εσένα που όποτε σε πετυχαίνω στις ασφυκτικά από κόσμο νύχτες της Βαλτετσίου, αγαπάω πρώτα να σε μπερδεύω με κάποιον άλλο από το facebook. Πάντα με τον ίδιο, και πάντα το ίδιο αστείο να ειπώνεται σαν να’ναι η πρώτη.

Μιλάω για σένα που όποτε τραβήξεις για λίγο το βλέμμα σου από πάνω μου με την πρώτη ευκαιρία ρωτάω κάποιον αν σε βλέπει όντως και αν υπάρχεις.

Εσύ που δεν διαφωνήσαμε ποτέ σε τίποτα, εσένα που όποτε κάποιος από τους δύο μας εκμυστηρεύτηκε κάτι στον άλλο δειλά με τον φόβο του να ακουστεί υπερβολικός, ο άλλος απλά τον συμπλήρωσε.

Λέω για σένα που μπορούμε να εναλλαχτούμε στο ύφος και τα θέματα της κουβέντας πιο γρήγορα και από φωτογραφικό φλάς. Από νεκρούς μπάτσους, στην γη της ελευθερίας, από έναν πορφυρό ποταμό που επιπλέουν καραφλά πτώματα σε έναν καταρράκτη που ξεχύνονται τα νερά της πρώτης ελεύθερης μέρας στον υπαρκτό κόσμο.

Εμένα και σένα, που συμφωνήσαμε να γίνουμε εργάτες μόνο την τελευταία μέρα του πολιτισμού τους. Εγώ την βαριοπούλα και εσύ το καρότσι, μετατρέποντας σε πέτρες τον ιερό τους βράχο, δημιουργώντας έτσι έναν ανορθόδοξο τάφο, που κάτω από τόνους ιστορικών μαρμάρων θα σφραγίσει τους τυράννους, σε μια άμορφη μάζα από πτώματα, κράνη και πλεξιγκλάς.

Το πότε άλλοτε δείγμα του πολιτισμού θα γίνει η έξοδος κινδύνου από τον ίδιο, όπου στην άλλη άκρη θα μας περιμένουν όσοι πέθαναν, μαχαιρώθηκαν η βασανίστηκαν στον κατάπτυστο βωμό της υπερηφάνειας του.

Σε θυμάμαι ακόμη να μου λες κάποιο βράδυ μεθυσμένος πως σε κάποια άλλη ζωή ήμασταν κουβαλητές των μαρμάρων αυτών απ’ την Πεντέλη, υπό το «στοργικό χάδι» του πολιτισμικού μαστιγίου του Ικτίνου και του Καλλικράτη, στο όνομα της ελευθερίας των ανθρώπων. Πόσο οξύμωρο μου φάνηκε, για να συμπληρώσεις πως αν σφίξαμε τα δόντια είναι γιατί, θα επιστρέψουμε μια μέρα και αυτά τα μάρμαρα θα είναι το διαβατήριο για τον κόσμο του απείρου.

Όμως όλα αυτά θα γίνουν από εμάς που όποτε αποχωριζόμαστε ο πεζόδρομος βιώνει τον ξεριζωμό και την γενοκτονία δύο πατρίδων.

Μιλάω για αυτές τις αντικαταθλιπτικές κάψουλες, που μπαίνουμε όση ώρα κρατάνε οι συζητήσεις μας και ταξιδεύουμε στο μηδέν.

Ευχαριστώ που σε χρόνο τόσο ελάχιστο για κάτι τόσο αξεπέραστο, μου απέδειξες έμπρακτα ότι η αναρχία δεν είναι ουτοπία, μηδέ απομακρύνεται καθώς την πλησιάζεις…

..μόνο περπατάει παράλληλα.

.

Άλφα Στερητικό