Μαλάκες; Όχι ευχαριστώ, ξεκίνησα δίαιτα.

Εμείς είμαστε εύθυμοι άνθρωποι, αυθόρμητοι, αληθινοί και χαμογελαστοί. Σε σημείο τέτοιο, που η ασφυξία απο την κανονικότητα αυτού του κόσμου, μας αναγκάζει να καταφεύγουμε πολλές φορές για ανάσες στον παλιμπαιδισμό.

Τι τους θέλουμε ρε τους κακομούτσουνους στη ζωή μας; Τους μίζερους και τους μη εξελίξιμους; Ο μόνος αγέλαστος και μονίμως στραβωμένος που είναι αποδεκτός στη ζωή μου, είναι ο Χατζηστεφάνου, τον οποίο θεωρώ ιδιοφυΐα.

Κάποτε σε έναν παρόμοιο διάλογο περί των βασανιστών μας, η πάλαι άλλοτε  ψυχολόγος μου (μια μικροαστή συν δύο πτυχία) μου είχε πει ένα -κατ’ αυτήν- απόφθεγμα και μάλιστα με ύφος ρήτορα σαν δεύτερος Νίτσε, ότι “αυτοί οι άνθρωποι (οι βασανισταί, ντε) έχουν μια παράξενη γοητεία“…

!!!

Φοβερή επιστημονική διαπίστωση με εμφανείς επιρροές απο Φρόιντ που κάνει το εκκλησιαστικό ρητό του “πίστευε και μη έρευνα”  να φαντάζει με προϊόν ορθολογιστικής σκέψης…
Το μόνο μου αναπάντητο ερώτημα ύστερα απο τόσα χρόνια είναι, γιατί η μάνα μου έδινε χρήματα σε αυτό το “πράγμα“…

Χμ μάνα;

Οικογένεια…!

Ναι..αυτό είναι!

Ελληνική Οικογένεια υπο το καθεστώς πατριαρχίας. (και όχι μόνο)

 

Τα πράγματα είναι απλά:

Η “παράξενη γοητεία” που ένας “επιστήμονας-ειδήμονας” του καπιταλισμού αναγνωρίζει, ονοματίζει και αποδέχεται αφιλτράριστα, οφείλεται ξεκάθαρα στην Ελληνίδα μάνα που ανεχόταν εφ’ όρου ζωής τον grand-μαλάκα Ελληναρα πατέρα. Τον οποίο φυσικά και δεν διάλεξε, μόνο της τον επέβαλαν.

Φυσικά σε μία πατριαρχική (άρα και φασιστική) κοινωνία, αυτό είναι το “ελευθεριακό” κομμάτι…γιατί τα ήθη, τα πρέπει, η χριστιανική ηθική, οι δεσμοί αίματος, η κοινωνική κατακραυγή και ένα κάρο ακόμη άχρηστες μαλακίες (επινοήματα των εξουσιαστών) που απαρτίζουν ένα συζυγικό πακέτο, δεν αφήνουν περιθώριο επιλογών και εκεί σε συνάθροιση με το πέρας των χρόνων εγένετο η “παράξενη γοητεία“.

Παράξενα γοητευτικός είναι ο Γιώργος Κιμούλης, η ο Jeremy Irons, όχι ένας μαλάκας που αγαπάει μόνο τον εαυτούλη του και που χρεώνει τους άλλους με φανταστικές καταστάσεις που υπάρχουν μόνο στο μυαλό του και πηγάζουν απο εσωτερικές και πάλι ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ φοβίες.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν αγαπάνε τίποτα, παρά μόνο γίνονται για λίγο ανεκτοί όταν οι ανασφάλειες τους υποχωρούν, εως ότου να νιώσουν αδύναμοι και πάλι, για να θερίσουνε κεφάλια.

*Από τον καιρό που σταμάτησα να συμβουλεύομαι τα ζώδια και ξεκίνησα να ρίχνω πόρτα στους εγωπαθής, τους εγωκεντρικούς, κοινώς τους ΜΑΛΑΚΕΣ. Παρατήρησα καλυτέρευση στην ποιότητα της ζωής μου πιο άμεσα ακόμη και απο το βραχιολάκι του bios balance. (χιουμοράκι με αιχμές)

 

Υ.Γ: Λανθασμένα από πολύ κόσμο χρησιμοποιείται συνήθως για να χαρακτηρίσουν τους ΜΑΛΑΚΕΣ, η λέξη “εγωισμός“.
Ο εγωισμός είναι μια αρκετά παρεξηγημένη έννοια, και σαν κατάσταση όταν τα όριά του δεν υπερβαίνουν τις ατομικές ελευθερίες άλλων (έμμεσα η άμεσα), τότε θεωρώ ότι είναι μια υγιέστατη κατάσταση, που αν αναλυθεί σε βάθος χρόνου αποδεδειγμένα δρα προς κοινό όφελος.

 

Άλφα Στερητικό

(Αφιερωμένο στη Χαρά, που όσα χρόνια την γνωρίζω δεν υπήρξε το ελάχιστο του χρόνου που να συνυπήρξαμε και να μην ήμουν ο εαυτός μου)
Advertisements

Σχόλια και κριτική επιβάλλεται!

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s