Παιχνίδια της γλώσσας – Δημήτρης Σολδάτος

slide_434806_5680992_free

Στην Ωραία Κοιμωμένη
που αν με ονειρευόταν
δεν θα την ξύπναγα ποτέ

.
Τ
ι περιμένεις να διαβάσεις σ’ ένα ποίημα;
Πες μου κι εγώ θα το γράψω
Μαγειρεύω καλά τις λέξεις όταν πεινάνε οι πράξεις
Δοκίμασε και θα δεις πόσο τυφλή είσαι στις γεύσεις
Η λέξη ΘΑΛΑΣΣΑ παραδείγματος χάριν
Κοίτα πόσο αλάτι κουβαλάει μέσα της
Για να μην σαπίζει το γαλάζιο
Και να νοστιμίζουν τα ναυάγια
Η λέξη ΕΡΩΤΑΣ εμπεριέχει πάντοτε μιαν απορία
Την προτιμώ απ’ την βεβαιότητα πως δεν μ’ αγαπάς
Απορία όμως σημαίνει και φτώχεια
Ποτέ δεν την εμπλούτισα που σ’ αγαπώ
Είδες πόσα παιχνίδια μπορεί να παίξει η γλώσσα;
.
Θέλεις να παίξουμε;
Θέλεις να κάνω εγώ το ρήμα
Κι εσύ να με κλείνεις μέσα στην αγκαλιά σου;
Δεν πειράζει που το «κλίνεις» γράφεται αλλιώς
Έτσι κι αλλιώς αν θέλουμε ν’ αγκαλιαστούμε
Πρέπει να υποπέσουμε σε λάθη
Έλα άνοιξε τα χέρια σου (σαν παρένθεση)
Κι εγώ θα κάνω σύμπτυξη στην λογική μου για να χωρέσω
«Για να χωρέσω»
Σαν να λέμε «για να ’χω» μια θέση «έσω»
Δηλαδή μέσα σου
Κι εκείνο το «ρ» που παρεμβάλλεται
Ανάμεσα στο «για να ’χω» και στο «έσω» τι θα το κάνουμε;
Αχ! Είδες;
Πάντα κάτι παρεμβάλλεται ανάμεσα σε σένα και σε μένα
Και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε
.
Γι’ αυτό σου λέω
Άσε μ’ ανάμεσα στην ποίηση και στην ζωή
«Άσε μ’ ανάμεσα»
Για κοίτα!
Αυτή η φράση διαβάζεται κι ανάποδα
Σαν να υπονοεί πως καμιά φορά δεν ξέρουμε
Ποια είν’ η αρχή και ποιο το τέλος
Ούτε πού τελειώνει η ποίηση
Και πού αρχινά η ζωή
.
Ποίηση
Ζωή
Για δες!
Μόνο ένα γράμμα έχουνε κοινό
Αν το βρεις
Ίσως να καταλάβεις γιατί και στα δύο γνώρισα την ήττα
.
Για κοίτα πόσο άδειες είναι οι λέξεις όταν γεμίζουν από έρωτα!
.
.
Από το “Nobel λόγω ατεχνίας”

 

(ευχαριστώ πολύ την Βαλέριανα που μου το έμαθε!)

Στέπαν Φιλίποβιτς (27 Ιανουαρίου 1916 στο Όμπουζεν, Κροατία; – 22 Μαίου 1942 στο Βάλγεβο, Σερβία)

Screen-Shot-2014-06-10-at-8.28.50-AM-1 copy

.

Ο Στέπαν Φιλίποβιτς (*27 Ιανουαρίου 1916 στο Όμπουζεν, Κροατία; – 22 Μαίου 1942 στο Βάλγεβο, Σερβία) ήταν γιουγκοσλάβος κομμουνιστής και αντάρτης. Κατά την διάρκεια του Β” Παγκοσμίου πολέμου συνελήφθη και εκτελέστηκε απο τους ναζί. Έγινε όμως και ταυτόχρονα εθνικός ήρωας της Γιουγκοσλαβίας.

Πρίν το ξέσπασμα του πολέμου ζεί κυρίως στη Σερβία και την Βοσνία. Το 1937 αποφασίζει να μπει στο Εργατικό Κίνημα και το 1940 εγγράφεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας όπου μεσολαβεί και μία σύλληψη το 1939. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους.

Ο Φιλίποβιτς ήταν αρχηγός της αντάρτικης ομάδας «Tamnavsko-Kolubarski» που δρούσε κυρίως στο Βάλγεβο απο το 1941. Στις 24 Φεβρουαρίου 1942 συλλαμβάνεται απο την Βέρμαχτ και καταδικάζεται σε θάνατο δια απαγχονισμού με ορισμένη ημερομηνία τις 22/05/1942.

Κατά την διάρκεια της εκτέλεσης του ο Φιλίποβιτς με ήδη την θηλιά σφιγμένη στο λαιμό του δεν διστάζει να σηκώσει τις γροθιές του ψηλά και να φωνάξει «θάνατος στον φασισμό, λευτεριά στου Λαούς!» Ήταν το δικό του κάλεσμα στον λαό να αντισταθεί.

Screen-Shot-2014-06-10-at-8.27.28-AM-1

Ο Φιλίποβιτς κηρύσσεται το 1949 και επίσημα απο το κράτος της Γιουγκοσλαβίας ως εθνικός ήρωας. Η πόλη Βάλγεβο του αφιερώνει ένα άγαλμα που τον απεικονίζει την στιγμή της εκτελεσής του. Στην πατρίδα του στο Όμπουζεν το 1968 χτίστηκε ένα μνημείο πρός μνήμη του, το οποίο όμως το 1991 καταστράφηκε.

.

Screen-Shot-2014-06-10-at-8.28.50-AM-1

.

ΠΗΓΗ: http://en.wikipedia.org/wiki/Stjepan_Filipović

Αντώνης Δωριάδης – Σε αυτόν που τοποθετεί τις βόμβες στην πατρίδα μου

 

018_1_12

.

Αδερφέ μου
απόψε θα ξενυχτήσω παρακαλώντας τον τρελό θεό μου
μες απ’ τους καπνούς των τσιγάρων και τις άδειες
μποτίλιες
να μου στείλει για να σου πώ το πιο ερωτικό μου τραγούδι που ποτέ για καμμιά γυναίκα δεν είπα
γιατί καμιά γυναίκα ποτέ δεν ερωτεύτηκα περισότερο
απ’ τις δυο παλάμες σου, αδερφέ μου
στ’ ορκίζομαι
καμιά Άνοιξη, καμιά Ανατολή
κανένας ποιητής στους αιώνες
καμιά ηδονή δε με συνάρπασε τόσο
όσο τούτη η έκρηξη απ΄ τα χέρια σου
που σα μια απερίγραπτη εκσπερμάτωση
με συγκλόνισε όλον

 

ω, κι ο Ιησούς θα ζήλευε τις άγιες θαυματουργές σου
παλάμες

 

Καταστρέφω απο σήμερα όλα
τα άχρηστα βιβλία που μου ΄χαν επιβάλλει
όλους τους δίσκους μουσικής και ξένων γλωσσών
ξεχνάω κάθε φιλοσοφία και ηθική που μου δίδαξαν
κι έρχομαι πλάι σου
ταπεινός μαθητής υπηρέτης των προσταγών σου
ξαναμαθαίνοντας όλα τα πράγματα απο την Αρχή:

 

Την προέλευση του φωτός
Την ανάλυση των χρωμάτων
Την καταγωγή του ψωμιού
Του φιλιού
Της δικαιοσύνης.

 

Θα είναι μια πορεία κοπιαστκή αυτή που θα κάνουμε,
το ξέρω,
θα χαθούμε πολλές φορές ταξιδεύοντας
στον αστρικό μας κόσμο
μα η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
δεν κατακτιέται
παρά μόνο
θυσιάζοντας
τη σαρκα
το αίμα
την ψυχή
το είναι μας.

 

Γι αυτό εγώ
θαυμάζω περισσότερο
ΕΣΕΝΑ
που τοποθέτησες τούτη τη βόμβα
απο τον άλλο
που πάτησε
τη σελήνη
γιατί
είναι ευκολότερο
να κατακτήσεις
ένα πλανήτη
απο
την
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΥ

 

Και οφείλω να σου το πω, αδερφέ μου
δεν περιμένουμε ΚΑΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ
απο πουθενά
πουθενά
πουθ
ε
ν
α ….

 

ΜΟΝΟΙ
ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ

 

η Ελευθερία
είναι υπόθεσή μας
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ
όπως τα παπούτσια
τα γάντια
η οδοντοβουρτσά μας.

 

Ετσι λοιπόν
εγώ
μετά απο κάθε έκρηξη
θα πλένω τα χέρια σου με τριανταφυλλόνερο
απο τα δάκρυα των βασανισμένων
σαν ένα σκυλί θα σε κοιτάζω στα μάτια
και με το νεύμα σου μόνο θα καταλαβαίνω
γιατί εσύ, αδερφέ μου
δεν είσαι μαθημένος σε άχρηστα λόγια
μήτε σε συνθήματα πονηρά
γιατί
ΕΣΥ
ξέρεις
πως ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΧΟΥΝΕ ΠΙΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ
είναι
τουλάχιστον
ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΟ
για να μην πω
ΑΝΑΔΡΟ
ή
ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ
να συνδιαλέγεσαι με τους ΔΗΜΙΟΥΣ ΣΟΥ
γιατί
ΕΣΥ
ΞΕΡΕΙΣ
πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
καμια γλώσσα περισσότερο αποτελεσματική
απο αυτή
των ΕΚΡΗΞΕΩΝ
να, γιατί είμαι ερωτευμένος μαζί ΣΟΥ.
Κι άλλες βόμβες λοιπόν
κι άλλες ακόμα
παντού
Στις καρέκλες που κάθονται
Στο πιάτο που τρώνε
Στο ποτήρι που πίνουν νερό
Στο κρεβάτι καθώς κοιμούνται
Στα αμαρτωλά τους σεντόνια
Γεμάτα ακαθαρσίες και σπέρματα
Και αίματα παρθένων παιδιών
Ως μες στο κεφάλι τους
Που σαν ένα αραχνιασμένο παλαιοπωλείο
Να τιναχτεί στον αέρα.

 

Θα τις γεμίσω
εγώ ο ίδιος
ξεριζώνοντας
τα νύχια
τα νεύρα
τα νεφρά
τα πλεμόνια μου
συπληρώνοντάς τες με την εκρηχτική ύλη
του πνεύματος μου
που σαν μια ακατάπαυστη αιμορραγία
με πλημμύρισε όλον
απο Μίσος
Οργή
και
Εκδίκηση.

 

Κι άλλες βόμβες λοιπόν
Ν’ανθίσει τούτος ο τόπος σαν ένα Ανοιξιάτικο
περιβόλι
Σαν μια ανυπέρβλητη νύχτα ερωτική του Μαγιού
Γιατί μια τέτοια νύχτα θα διαλέξουμε, αδερφέ μου
Βαδίζοντας αργά
κοπιαστικά
υπομονετικά
ώσπου να φτάσουμε ως τη ΜΗΤΡΑ
ΕΚΕΙ
Θα τοποθετήσουμε την πιο υπέχοχη βόμβα μας
Που σαν ένας ασύγκριτος μοναδικός ΦΑΛΛΟΣ
Θα εκτοξεύσει
Το σπέρμα
της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Γιατί
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Είναι
Πάνω απο όλα
Η ΣΥΝΟΥΣΙΑ
Του καταπιεσμένου
Που
Μες απ’ τα δάκρυα
Και τα αίματα
Θα γεννήσει
Σαν ένα τραγούδι κυκλώπειο
Την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

 

Για μια τέτοια Επανάσταση θέλω να σου μιλήσω σήμερα, αδερφέ μου
Για μια επανάσταση που με καμμιά προηγούμενη δε συγκρίνεται :

 

στρατός παντοδύναμος απ’ όλους Αυτούς όσους χάθηκαν άδικα μες τις μάχες της καθημερινότητας Αυτούς με τα μεγάλα μάτια των φυλακισμένων και τα ακρωτηριασμένα μέλη των βασανισμένων Όσοι εξοντώθηκαν στους σφαγιασμούς των ονείρων και θυσιάστηκαν στους τόπους των εργασιών Όσοι έζησαν μια ζωή με το σιδερένιο αστέρι του καταδικασμένου στο στήθος Όλοι οι εξευτελισμένοι απο την ανέχεια και οι απαγχονισμένοι απ’ την απελπισία Όσοι οι προδομένοι και όσοι οι νικημένοι Όσοι περιμένουν τρέμοντας άγρυπνοι ένα χτύπο στην πόρτα απο το Δήμιο με την όψη Αστυνομικού Ιδιοκτήτη ή Δικαστή Όσοι πνίγηκαν απο τις φτυσιές και συντρίφτηκαν απο το αδίστακτο δίκαιο της Κοιλιάς Όσων οι όρχεις θρυμματίστηκαν και τα αιδοία των κοριτσιών πολτοποιήθηκαν απο το σιδερένιο πέλμα της Τυφλής Εξουσίας

 

Πιασμένοι χέρι με χέρι στην κεντρική μεγάλη Πλατεία
Το ρύζι βροχή και τα κουφέτα βουνό
Για τους αιώνιους Γάμους της αποκαταστημένης
Δικαιοσύνης

 

Τότε κι οι Δειλοί οι Πονηροί οι Προδότες κι οι Ψεύτες άλλο δρόμο σωτηρίας μη έχοντας στους υπονόμους θα
κρυφτούν στους βόθρους και στα σκουπίδια και σε έντομα βρωμερά θα μεταμορφωθούν σε ποντικούς και σκουλίκια

 

και με ανθρώπινη λαλιά για τα άνομα έργα τους θα απολογηθούν Και τόση θα είναι η ντροπή τους και το βάρος του δάκρυου που οι πολυκατοικίες θα σκύψουν απο ντροπή στα υπόγεια Και στρατώνες αίθουσες παλατιών τράπεζες υπουργεία και δημόσια μέγαρα θα καταρρεύσουν απο φόβο Και έλεος θα ζητήσουν και συγνώμη απο τους τόπους βασανισμών εξορίες εργοστάσια τάφους και αζήτητα πτώματα στα νεκροτομεία Και θα αποφλοιωθούν όλοι οι τοίχοι

 

που πάνω τους χαράχτηκαν γράμματα και συνθήματα σαν αυτά : ΕΙΡΗΝΗ – ΑΓΑΠΗ – ΨΩΜΙ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Κι όπου έτρεξε αίμα σταγόνα σταγόνα θα περισυλλεχτεί και με σεβασμό και κατάνυξη πάνω σε φύλλα καθάριου χρυσού θα εναποτεθεί κι όλες οι πράξεις θα ξαναζυγιστούν μια μια μες στα διάπλατα μάτια του μικρού παιδιού Κι η πληρωμή θα δοθεί επί Δικαίων κι Αδίκων Ενώ τα τυπογραφεία νυχτοήμερα θα εργάζονται κι όγκοι τόννοι το χαρτί και σαν άμμος

 

της θάλασσας τα τυπογραφικά στοιχεία για να αποδοθεί όλο το Δίκαιο σε αυτούς που το στερήθηκαν αιώνες.

 

Κι η ιστορία θα ξαναγραφτεί
απο το Άλφα
ως το Ωμέγα.

 

Και τότε θα μπορούμε να εισέλθουμε στην Ακρόπολη
αδερφέ μου
Και μέσα της να φυλάξουμε σαν αιώνιες Διαθήκες
Τη βόμβα σου
Δίπλα στα ματωμένα όνειρα ολων Αυτών
ΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
ΤΩΝ ΑΜΕΤΡΗΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΝΥΨΗΛΕΣ
ΣΚΑΛΩΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ……

 

Στους Αιώνες των Αιώνων

 

Παρίσι 1969
ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΩΡΙΑΔΗΣ

.

 

.

newego_LARGE_t_1101_54339952

Η ιστορία του κίτς απο το ελληνικό (π)έθνος!

.
  • 1842, ο Γέρος του Μοριά και στρατηγός των ελλήνων Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, με φουστανέλα, τσαρούχια με καρφιά και βρωμοκοπόντας φέτα με κατσικίσιο γάλα, διασχίζει το πλήθος σε κάποια δεξίωση στα Βασιλικά ανάκτορα! Το κιτς έχει είναι πλέον γεγονός!
  • 1967-1974, Οι γιορτές Αρετής που καθιέρωσε η χούντα στο Καλιμάρμαρο…μόλις είχαν παρελάσει τα άρματα με τους μαραθωνομάχους, τους αρχαίους Έλληνες κλπ, μπαίνει στο Παναθηναϊκό Στάδιο ταλαιπωρημένος, παραπατώντας και με ξεσκισμένα ρούχα ο Ξέρξης. Ο μαθητικός κόσμος που μεταφερόταν υποχρεωτικά σε τέτοιες κακόγουστες φιέστες, ξέσπασε τότε σε αυθόρμητα χειροκροτήματα φωνάζοντας ρυθμικά «Ξέρξης – Ξέρξης»…
  • 1967-1974, Παράλληλα με την επταετία της χούντας μεσουράνησε και το άστρο της Βίκυ Λέανδρος! Όπως ο βασιλιάς Μίδας που οτι ακουμπούσε γινότανε χρυσός, ετσι και η Βίκυ Λέανδρος όποιο τραγούδι βιντεοσκοπούσε, αυτομάτως το αποτέλεσμα έβγαινε hyper-κιτς! Είναι ανδιαμφησβητητα η πρέσβειρα του κιτς της νεότερης ελληνικής ιστορίας, με τις φήμες να λένε πως ακόμη και αν επιχειρούσε να βιντεοσκοπήσει το οτιδήποτε στο ίδιο συνεργείο, αλλά και με τα ίδια μηχανήματα που κινηματογραφήθηκε η ταινία Avatar, τότε το αποτέλεσμα θα είμαι όπως πάντα ΚΙΤΣ!!
  • 2006-έως σήμερα, το ζεύγος Πατούλη!
.
Άλφα Στερητικό