Όλα τα έθνη προσκυνούν σώβρακα και φανέλες…

IMG_20150523_061606

Επίσης κάπως παλιότερα γραμμένο, όμως λόγω του Euro 2016 στη Γαλλία και κυρίως επειδή λίγες μέρες πριν απο την έναρξή του, στη Γαλλία μαινόταν μια πολυήμερη και άγρια εξέγερση ενάντια στο ασφαλιστικό, είναι πιο επίκαιρο απο ποτέ αλλα και δικαιωμένο!
.

bonus τραγουδάκι:
.

<3 Ιστορία αγάπης στα Εξάρχεια στις 6 Δεκέμβρη <3

Αναρχοάπλυτος πλησίασε αλλοδαπή στην οδό Κάνιγγος καί μετά από εναν σύντομο διάλογο που είχαν μεταξύ τους, τραυμάτισαν αστυνομικούς

.

.

Πηγή: https://www.facebook.com/100010831777595/videos/111400722564320/?pnref=story

Νικόλας Άσιμος – Θέλεις να πατάς σταθερά

40-1me-syrma-4

.

Θέλεις να πατάς σταθερά

Σ’ αρέσουν οι ρηχές θάλασσες
Σ’ αρέσει να γυρνάς τον κόσμο
αλλά πάντα στα ρηχά
Εμένα μ’ αρέσουν οι βαθιές θάλασσες
Κι ας μη γυρνώ τον κόσμο
Κι ας μη με νομίζει κολλημένο
στο ίδιο αυτό σημείο.
Δεν υπάρχει σύμπαν
υπάρχουν μόνο στιγμές
συμπαντικές στιγμές

Αν φτάσεις στην ακινησία
Μπορείς παντού να ταξιδέψεις
Γι’ αυτό το ξέχασες που σου ‘λεγα
μωρό μου εκείνο το πρωινό
δίπλα στην σκάλα, πως η ζωή
κι ο θάνατος δεν είναι θέμα περιβάλλοντος.
Είναι θέμα αντοχής στην ίδια πλευρά πλεύσης.
Εγώ δε χρειάζομαι τον κόσμο
κακώς έχεις νομίσει
Για μένα δεν υπάρχει κόσμος
Χρειάζομαι απλά να δημιουργώ κόσμο.

.

-Νικόλας Άσιμος-

.

Όνειρο – Εν Πλω

To “Όνειρο” γράφτηκε απο τους “Εν Πλω” για τον Χρήστο Τσουτσουβή, η μάλλον ο θάνατος του Τσουτσουβή στις 15 Μαΐου του 1985 ύστερα απο ένοπλη συμπλοκή στου Γκύζη με κρατικά ένστολα γουρούνια έγινε αφορμή για να γραφτεί αυτό το τραγούδι. Οι “Εν Πλω” όμως στις 1/10/1987 ημέρα δολοφονίας του Μιχάλη Πρέκα επίσης απο μπάτσους, το αφιέρωσαν στη μνήμη του.

mixalis_prekas

.

Δε μου `χεις πει τόσα χρόνια αν μ’ έχεις νιώσει
όταν σου μίλαγα για `κείνα τα κλουβιά
δεν μου `χεις πει την καρδιά σου που την έχεις δώσει
όταν κάποιο χαμόγελο σβήνει γελώντας στον ήχο
στον ήχο μιας πιστολιάς…

Δε μου `χεις πει τόσα χρόνια αν έχεις μετανιώσει
όταν τριγύρναγες σε φίλους για δικά μου δανεικά
άσε με τώρα να πιστεύω σ’ ένα όνειρο με δόσεις
και να γυρνάω την πλάτη μου σε όσους με ρωτούνε
πως θα γίνω μεσ’ τη νύχτα
μια σκιά…

Όταν κάποιο χαμόγελο σβήνει στον ήχο…

Ø

.

Περισσότερες πληροφορίες για τους “Εν Πλω” θα βρείτε εδώ: http://elliniko-greek-rock.blogspot.gr/search/label/%CE%95%CE%9D%20%CE%A0%CE%9B%CE%A9

Ο μικρός βομβιστής

Athens-Christmas

Μου ‘παν έλα να φάμε ναζί
Αντίφα δράση ως την άκρη της γης
Κι εγώ γυρίζω απόψε για να τους βρω
Τα πόδια τους να σπάσω μ’ ένα λοστό

κρακ – κρακ – κρακ — κρααακ
κρακ – κρακ – κρακ — κρααακ

Μες στη νύχτα γαμώ το Χριστό
Τι βόμβα να τους βάλω που’ μαι φτωχό
Φέρνω τα γκάζια μου που τόσο αγαπώ
Στην πόρτα θα τους βάλω μηχανισμό

μπαμ – μπαμ – μπαμ — μπαααμ
μπαμ – μπαμ – μπαμ — μπαααμ

Μες στη νύχτα φασίστες θρηνούν
Για τα γραφεία τους που ψάχνουν να βρουν
Με τη φωτιά κρυμμένη μες στην καρδιά
Τη σβάστιγκα θα καίμε παντοτινά

αντιφά – φα – φα — φααα
αντιφά – φα – φα — φααα

.

ΠΗΓΗ: Κρυμμένα Indymedia!

Ενα rap για τον Killah P!

«Το μίσος»: Ελληνογαλλική συνεργασία για ένα κομμάτι αφιερωμένο στη μνήμη του Παύλου Φύσσα. Συμμετέχουν οι Diapo, Rudako και TLBM.

«Oι μολότοφ σα χελιδόνια ανακοινώνουν την άνοιξη 
στις δυνάμεις καταστολής.
Με θόρυβο ίδιο με αυτόν της ρουκέτας στην Αμερικάνικη πρεσβεία.
Το μίσος φέρνει μίσος.
Η εκεχειρία τον πόλεμο.
Ο πόνος φέρνει πόνο.
Δεν θα υπάρχει όπισθεν.
Σε σένα Παύλο, η δύναμη των λέξεων,
το τραγούδι των νεκρών…
Τι! Κι άλλος θάνατος…οο..Σκατά…!
Το δίλημμα είναι σαφές, ή πόλεμος ή κόλαση,
κόντρα στα χέρια μας, το σιδηρούν χέρι του νόμου, οι αστυνόμοι
έχουν σκυλιά που όταν μυρίζουν το θάρρος, ορμάν σα τρελά…
Είν’ η ίδια ιστορία, η ιστορία επαναλαμβάνεται,
το αίμα στο πεζοδρόμιο είναι φρέσκο, αλλά αδελφέ μου μην ανησυχείς,
γιατί το χέλι βρωμά απ΄τα αυγά κι απ’το κεφάλι,
και σαν μπούμερανγκ, ένα Στάλινγκραντ δημιουργείται στο 2013…

1o Refrain:
(Diapo & Rudako)
H Ευρώπη γεμάτη μπάτσους, σε κάθε γωνιά 100,
ατιμώρητοι σκοτώνουν για την τάξη…
(Mague & Therj)
Κάθε γωνιά και τόσοι μπάτσοι για την τάξη,
τρομοκρατούν και δεν τους νοιάζει.

Τουλούζη, Παρίσι, Αθήνα, Θεσσαλονίκη…
Με λόγια δεν θα σταματήσεις το μίσος και το φασισμό.
Δεν έχουν πολλή σημασία οι εποχές και το μέγεθος του πόνου,
όταν στον ορίζοντα φαίνονται μόνο κηδείες…
Υπό την καταπίεση, τα αδέλφια μου πεθαίνουν στη φυλακή.
Υπό τη δικιά μας πίεση, τα κάγκελα θα σπάσουν.
Φίλε μου, είναι συναγερμός!
Απόψε, ο εχθρός θα γνωρίσει την τιμή του αίματος και των δακρύων.
(Mague)
Δεν είναι οι σπατάλες, το lifestyle, η πολιτική κουφάλες,
μάγκα, out of time,
δεν βλέπουμε την τύφλα μας, για να ξυπνήσουν κάποιοι,
χάσαμε άνθρωπο από δίπλα μας, δεν είναι μόνο ο φασισμός 
η απειλή, μα και αυτός που τον χρησιμοποιεί,
κι ευθύνη βαραίνει τον καθένα,
όχι δε γνώριζα, έχε τα αρχίδια και πες 
απλά το αγνόησα…
3o Verse
(Mague)
Όχι δεν δέχομαι τη θεωρία των δύο άκρων,
τον πατέρα των πάντων, το μεταφυσικό,
και είν’ αφύσικο να ψάχνει κάποιος αίμα αγνό,
ένα πολιτικό βαμπίρ, στο πυρ, στο πυρ το εξώτερο,
και δεν ξέρω τί είναι χειρότερο, η κατάντια μιας κοινωνίας,
ότι όλοι είναι φοβισμένοι μπρος της αδικίας,
ό,τι μας χωρίζει, δεν μας ορίζει, όλοι μαζί….

Σύντροφε Κοιμάσαι – Μ. Γρηγορίου – Α. Αλέξανδρου

Από τον δίσκο Ανεπίδοτα Γραμματα του Μιχάλη Γρηγορίου σε ποιηση Άρη Αλεξάνδρου.  Τραγουδουν Αφροδίτη Μάνου – Σάκης Μπουλάς

Σύντροφε, κοιμάσαι;
Ήθελα να μου πεις, ξέρεις καμιά σελίδα μαρξισμού
που να βουλιάζουνε οι λέξεις στο χαρτί
σαν τη σιωπή μου
στις κόρες των ματιών της;

Ο Πέτρος που κοιμάται στο τσιμέντο
Δίχως φόδρα στο σακάκι
Κάθε πρωί μου έκανε τράκα μια καλημέρα στα κλεφτά
Γιατί τον είχαν για προδότη

Βάλαμε τις στάμνες
εκεί που έστρωνε την τρύπια κουρελού
μιλάμε για τη δήλωση
τις ώρες που έμενε σκυφτός
διαβάζοντας μια περσινή εφημερίδα.
Τότε θάπρεπε νάταν που μας έπιασε βροχή…

Ανάβοντας τσιγάρο είδα το πρόσωπο σου
στο τζάμι της βιτρίνας.
Κάτι ψιχάλες πέσαν στα μαλλιά σου και το σβήσανε.
Δίπλα στις στάμνες που κρυώνουν το νερό
λέω πως αν ήταν να διαλέξω
θα γύριζα κοντά σου.
Αν τα κατάφερνα να βρω το σπίτι μου
θα σε έπαιρνα μαζί μου.
Στο θάλαμο κρυώνουν.
Με τα πόδια στις κουβέρτες
με το παλτό στην πλάτη
παίζουν σκάκι.

Ο Νικόλας στη γωνιά
ξαναδιαβάζει το γράμμα του Σεπτέμβρη.
Σκαλίζει μες στις λέξεις
μετράει τα γρατσουνίσματα της πέννας
τούτο το σίγμα το πάτησε πολύ
και σε φιλώ – αχ θεέ μου
άλλοτες έγραφε πολύ
τόσο μικρό δελτάριο δε χώρεσε στην άκρη.

Έκανε το γράμμα της χωνάκι
ρίχνει μέσα τη στάχτη
μη λερωθεί ο θάλαμος

θέλω να σου γράψω
μα τι σε νοιάζει εσένα η σιωπή του
κάτω απ’ τη βροχή;