Error 404, words not found

tumblr_otys34PhAS1uiucnso1

.

Ας υποθέσουμε πως υπάρχει ένας όμορφος πίνακας, που δεν απεικονίζει κάτι συγκεκριμένο. Μια αφηρημένη τέχνη που δεν βγάζει κανένα απολύτως νόημα, η που τέλος πάντων δεν σου φέρνει εσένα προσωπικά στο μυαλό κάποιο συγκεκριμένο γεγονός, κάποιο βίωμα, η έστω κάποια άλλη ανάμνηση. Ο ίδιος ο πίνακας δε, δεν προδίδει κάποια ανάλογη θεματική στην οποία μπορεί να βασίζεται, όμως παρόλα αυτά σου πηδάει άγρια τον εγκέφαλο. Ασελγεί σε εκείνο το μηνίγγι του εγκεφάλου σου, που κατοικεί το ελάχιστο γούστο σου προς την “τέχνη”, επειδή απλά και μόνο συγκεκριμένα χρώματα η σχήματα έτυχε να βρίσκονται στη κατάλληλη σειρά και την τέλεια μορφή, πάνω σε έναν καμβά, απο έναν άγνωστο άνθρωπο που είχε εντελώς διαφορετικές προθέσεις, απο το να σου πηδήξει εσένα τον εγκέφαλο….

Πως το περιγράφεις αυτό σε έναν άλλο άνθρωπο;

.

tumblr_otys34PhAS1uiucnso1_1280

Τσάρλς Μπουκόφσκι – Οι δεινόσαυροι, εμείς

oi-deinosauroi-emeis

.

γεννημένοι έτσι
να είμαστε έτσι
καθώς τα ασβεστωμένα πρόσωπα χαμογελούν
καθώς ο κ.Θάνατος γελά
καθώς οι ανελκυστήρες κόβονται
καθώς τα πολιτικά τοπία διαλύονται
καθώς το αγόρι στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο πανεπιστημίου
καθώς τα μολυσμένα ψάρια ξεστομίζουν τις μολυσμένες προσευχές τους
καθώς ο ήλιος κρύβεται

είμαστε
γεννημένοι έτσι
να είμαστε έτσι
με αυτούς τους προσεκτικά τρελούς πολέμους
με την όψη σπασμένων παραθύρων σε εργοστάσια να ατενίζουν το κενό
με μπαρ όπου οι θαμμόνες δεν μιλούν πλέον μεταξύ τους
με τσακωμούς που καταλήγουν σε πυροβολισμούς και μαχαιρώματα

γεννημένοι έτσι
με νοσοκομεία που είναι τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να πεθάνεις
με δικηγόρους που χρεώνουν τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να δηλώσεις ένοχος
σε μια χώρα όπου οι φυλακές είναι γεμάτες και τα τρελοκομεία κλειστά
σε έναν τόπο όπου οι μάζες ανυψώνουν ηλίθιους σε πλούσιους ήρωες

γεννημένοι μέσα σ’αυτό
περπατώντας και ζώντας μέσα σ’ αυτό
πεθαίνοντας λόγω αυτού
μένοντας άφωνοι λόγω αυτού
ευνουχισμένοι
έκλυτοι
αποκληρωμένοι
λόγω αυτού
εξαπατημένοι από αυτό
χρησιμοποιημένοι από αυτό
εξευτελισμένοι από αυτό
εξοργισμένοι και απηυδησμένοι από αυτό
βίαοι
απάνθρωποι
λόγω αυτού

η καρδιά έχει μελανιάσει
τα δάχτυλα πλησιάζουν το λαιμό
το όπλο
το μαχαίρι
τη βόμβα
τα δάχτυλα τείνουν προς έναν μη αποκρυνόμενο θεό

τα δάχτυλα πλησιάζουν το μπουκάλι
το χάπι
τη σκόνη

γεννημένοι σ’ αυτό το θλιβερό θανατικό
γεννημένοι με μια κυβέρνηση με 60 χρονών χρέος
που σύντομα δε θα είναι ικανή να αποπληρώσει τους τόκους αυτού του χρέους
και οι τράπεζες θα καούν
το χρήμα θα καταστεί άχρηστο
θα υπάρξουν φανερές και ατιμώρητες δολοφονίες στους δρόμους
θα υπάρξουν όπλα και περιπλανώμενοι όχλοι
η γη θα είναι άχρηστη
η τροφή θα γίνει μια φθίνουσα απόδοση
η πυρηνική ενέργεια θα έρθει στην κατοχή των πολλών
εκρήξεις θα σείουν ακατάπαυστα τη γη

ραδιενεργά ρομπότ θα κυνηγούν το ένα το άλλο
οι πλούσιοι και οι επίλεκτοι θα παρακολουθούν από τους διαστημικούς σταθμούς
η Κόλαση του Δάντη θα μοιάζει με παιδική χαρά

ο ήλιος θα κρυφτεί και θα είναι νύχτα παντού
τα δέντρα θα πεθάνουν
η βλάστηση όλη θα πεθάνει
ραδιενεργοί άνθρωποι θα τρώνε τη σάρκα ραδιενεργών ανθρώπων
η θάλασσα θα μολυνθεί
οι λίμνες και τα ποτάμια θα εξαφανιστούν
η βροχή θα είναι ο επόμενος χρυσός

σαπισμένα πτώματα ανθρώπων και ζώων θα ζέχνουν στο σκοτεινό άνεμο

οι λίγοι τελευταίοι επιζήσαντες θα μολυνθούν από νέες και φρικιαστικές ασθένειες
και οι διαστημικοί σταθμοί θα καταστραφούν από δολιοφθορές
την έλλειψη προμηθειών
το φυσικό φαινόμενο της φθοράς

και θα υπάρξει η πιο όμορφη σιγή από ποτέ

γεννημένη από αυτό

ο ήλιος ακόμα εκεί κρυμμένος

να περιμένει το επόμενο κεφάλαιο.
.

 

Καρδιά στο κλουβί – Τσάρλς Μπουκόφσκι

00017EJ4CT3XJTI4-C322.jpg

.

Καρδιά στο κλουβί – Τσάρλς Μπουκόφσκι

.
Φρενίτις στην αγορά.
Πόλεις καίγονται.
Ο κόσμος κλονίζεται και απαιτεί δημοκρατία.
Η δημοκρατία δεν αποδίδει.
Ο χριστιανισμός δεν αποδίδει.
Ούτε η αθεΐα.
Τίποτα δεν αποδίδει.
Εκτός από το όπλο
κι εκείνον που το εξουσιάζει.
Τίποτα δεν αλλάζει.
Οι αιώνες αλλάζουν
κι ο άνθρωπος παραμένει ο ίδιος.
Η αγάπη λυγίζει και διαλύεται.
Το μίσος είναι η μοναδική πραγματικότητα
στις ηπείρους.
Στις ηπείρους και στα δωμάτια δυο ανθρώπων.
Τίποτα δεν αποδίδει εκτός από το όπλο
κι εκείνον που το εξουσιάζει.
‘Ολα τ’ άλλα είναι θεωρίες.
Φρενίτις στην αγορά.
Πόλεις καίγονται για να ξαναχτιστούν.
Για να ξανακαούν.
Η δημοκρατία δεν αποδίδει.
Ο χριστιανισμός;
Μόνο το όπλο.
Υπάρχει μόνο το όπλο.
Κι αυτός που το εξουσιάζει.

Η βομβιστική επίθεση του IRA στο Μπράιτον της Βρετανίας το 1984

grand-hotel-following-bomb-attack-1984-10-12Η Βόμβα του ΙΡΑ «κόβει» στα δύο το Γκράντ Οτέλ στο Μπράιτον, όπου διαμένει η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ και μέλη του υπουργικού συβουλίου της.


.

Ήταν 12 Οκτωβρίου του 1984 όταν στις 2.54 π.μ μια βόμβα εκρήγνυται στο μπάνιο του δωματίου 629 στο πολυτελές ξενοδοχείο “Grand Hotel” στο Μπράιτον της Βρετανίας.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου ένας ευγενικός κύριος με το όνομα Roy Walsh είχε κλείσει το συγκεκριμένο δωμάτιο για μερικές μέρες. Κατά την διάρκεια της παραμονής του τοποθέτησε στο χώρο του μπάνιου έναν εκρηκτικό μηχανισμό εφοδιασμένο με έναν αυτοσχέδιο πυροκροτητή μεγάλης χρονοκαθυστέρησης, κατασκευασμένο απο ενα timer προγραμματισμού αυτόματης εγγραφής συσκευής βίντεο και προγραμματισμένο να εκραγεί μετά απο αρκετές μέρες, κατά την διάρκεια δηλαδή παραμονής της Μάργκαρετ Θάτσερ στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, στα πλαίσια ενός συνεδρίου του συντηρητικού κόμματος.
Στην πραγματικότητα αυτός ο ευγενικός κύριος με τις όχι και τόσο ευγενικές προθέσεις ήταν ο Patrick Magee ένας νεαρός μαχητής του IRA ο οποίος είχε αναλάβει την ευθύνη για την επιχείρηση της εκτέλεσης της Μάργκαρετ Θάτσερ ως μια πράξη εκδίκησης απέναντι στους νεκρούς απεργούς πείνας μεταξύ των οποίων και ο Μπομπι Σάντς στις φυλακές το 1983.
Την στιγμή της έκρηξης οι περισσότεροι επισκέπτες ήταν ξαπλωμένοι στα κρεβάτια τους, ενώ ορισμένοι διασκέδαζαν στο μπαρ του ξενοδοχείου συζητώντας για τις αποφάσεις του συνεδρίου οι οποίες αφορούσαν μεταξύ άλλων και την κατασταλτική στρατηγική που θα ακολουθούσαν εναντίων της απεργίας των ανθρακωρύχων που διαμαρτύρονταν για τις ιδιωτικοποιήσεις των ορυχείων και ειχε κοστίσει περισσότερο απο 1.5 δις λίρες στην βρετανική κυβέρνηση.
Η Θάτσερ ήταν στην σουίτα της μαζί με την γραμματέα της και ολοκλήρωνε την ομιλία που θα εκφωνούσε ενώ στο κρεβάτι κοιμόταν ο άντρας της Ντένις.
Από την έκρηξη κατέρρευσε ένα τμήμα του ξενοδοχείου ενώ άνοιξε ένας κρατήρας μέχρι το ισόγειο του κτηρίου. Η κρεβατοκάμαρα της Θάτσερ καταστράφηκε όμως αυτή και ο άντρας της γλύτωσαν από την επίθεση. Πέντε μελη και συγγενείς του συντηριτικου κόμματος δεν είχαν την ίδια τύχη αφου έπεσαν νεκροί ενώ αρκετοί άλλοι τραυματίστηκαν.

Η ίδια η Θάτσερ αφού άλλαξε ρούχα έκανε δηλώσεις μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες προσπαθώντας να δείξει ότι η ζωή συνεχίζεται όμως όλοι ήξεραν ότι τίποτα πια δεν θα ήταν το ίδιο.
Την επόμενη μέρα ο IRA αναλαμβάνει την ευθύνη δηλώνοντας μεταξύ άλλων “Σήμερα είμασταν άτυχοι, αλλά να θυμάστε πως εμείς αρκεί να είμαστε τυχεροί μόνο μια φορά, ενώ αντιθέτως εσείς θα πρέπει να είστε τυχεροί διαρκώς”

Ο Patrick Magee συνελήφθη τον Ιουνίο του 1985 στην Γλασκόβη και καταδικάστηκε σε 8 φορές ισόβια κάθειρξη. Αποφυλακίστηκε μετά απο 14 χρόνια, ύστερα απο σχετική συμφωνία του IRA. Σχετικά με την επίθεση που πραγματοποίησε είχε δηλώσει “Καταφέραμε να καταστρέψουμε δυο βασικές στρατηγικές τους, η απεργία πείνας κατέστρεψε την έννοια της εγκληματικοποιησης μας και η βόμβα στο Μπράιτον κατέστρεψε την έννοια του περιορισμού ως προς την δυνατότητα της δράσης μας.”

.

wood_245916202

.

.

Ø

ΠΗΓΗ: ΝΡΧ

Φτου ξελευθερία

DSC_20160423_122044_499

Μπορεί να τον ερωτεύτηκα στο “ζήτω η αναρχία κουφάλες” όμως για την αγάπη και τον τεράστιο σεβασμό προς το πρόσωπό του, είναι αποκλειστικά υπεύθυνη και μόνο αυτή η ροχάλα… Στο 0:42 :
.

.

Ø

Γεωμετρία (όχι Ευκλείδεια)

Bastille01_2010-10_PE_Page_01

Κείμενο που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο οπισθόφυλλο της μπροσούρας «Γκρεμίστε τη Βαστίλλη»
(Φωνές μέσα από τα τείχη) τ.03,  τον Νοέμβρη του 2011″

.

Ο Νιάτο Ουιδόμπρο  των Τουπαμάρος όντας ήδη κοντά μια δεκαετία στην απομόνωση, μελετά Γεωμετρία (Όχι Ευκλείδεια).

.
‘Όλα τα πράγματα κείνται στο μέλλον.
Περιβαλλόμαστε από μέλλον. «Εκεί» σημαίνει «αργότερα».
Τα πάντα είναι χρόνος / δεν υπάρχει χώρος / «θα σε φιλήσω»
Σημαίνει «δεν σε φτάνω» /
«Είναι μικρή» σημαίνει «είναι 10 χρονών» / Να λες
«εκείνη είναι μακριά» Θα πει να νιώθεις του ρολογιού
Τους δείχτες να τρέχουν, να τρέχουν, να τρέχουν…
[…]

     Ο χρόνος που απαιτείται για να διανυθεί ένας χώρος μπορεί
να συντμηθεί, δηλαδή μπορούμε να συμπιέσουμε το χώρο. Με
κανένα τρόπο όμως δε μπορούμε να συμπιέσουμε το χρόνο. Ο
χαμένος χρόνος είναι αδύνατον να επανακτηθεί. Ο χαμένος
χώρος μπορεί.
     Το παρελθόν χρησιμεύει μόνο για να συγκροτεί το χώρο
μέσω της μνήμης, και δεν έχει τη δική του ύπαρξη: η μνήμη
του δίνει ζωή. Συνεπώς, ο χώρος είναι μια δομή της μνήμης.
Έξω από τη μνήμη υπάρχουν μόνο σημεία.
     Η λησμονιά είναι ο αντιχώρος, η αντιύλη, η διάλυση του
Σύμπαντος.

Ø   

.

Pages from Bastille03_2011-11_PE.jpg

.

Το μπροσουράκι: http://www.anarxeio.gr/files/pdf/Bastille03_2011-11_PE.pdf

happy .13. ACAB .12. day

Ο Κώστας Πάσσαρης μας εύχεται λόγο της ημέρας:
.

.

…και εδώ παλιότερο αφιέρωμα του blog στην ACAB day του 2013 που είχε συνοδευτεί με καυτή επίσκεψη στο ΑΤ Εξαρχείων….

http://wp.me/p3DNwp-6q

Χάος – ?

cha2

.

Χάος

Η ένταξη μας σε μια ομάδα για το χάος είναι η προσπάθειά μας να ξεφύγουμε από την διαδρομή που μας προγραμμάτισαν ή μας προγραμματίσαμε.

Καταστρέψαμε τις αξίες μας γιατί κάποιος έπρεπε να κάψει τα παλιά.

Διαλύουμε τα έργα μας γιατί δεν θέλουμε να βολευτούμε.

Ψάχνουμε και παρουσιάζουμε το διαφορετικό γιατί δεν περιμένουμε τίποτα.

Εάν ο Κ. Switters ζητούσε από τα ερείπια των πάντων να ανθίσει μια νέα ζωή, εμείς όχι. Και αν ζητάμε κάτι σ’ αυτήν την συνεύρεση, είναι το αντίθετο. Η νέα μας ζωή να καρπίσει μόνο αμφιβολίες και παραμέτρους.

Εάν αυτός μάζευε σκουπίδια για να βλαστήσουν και να δώσουνε έργα νέα, έργα φρέσκα, έργα σπουδαία, που η μόνη τους διαφορά από τα προηγούμενα να ήταν ότι δεν ήταν καμωμένα από καταξιωμένα υλικά, εμείς, αντίθετα, σκουπίδια κάνουμε τα έργα μας, τα κομματιάζουμε, την ομορφιά τους κορφολογούμε και τα σκορπάμε στο σύμπαν.

Σσσσσς! Σιγά. Το σύμπαν κοιμάται ακουμπώντας στο μπράτσο το τεράστιο αυτί του, κατάστικτο από τα τσιμπούρια των άστρων. (Β.Μ)

Χάος.

Όλοι μας φτάνουμε από παντού στο μικρό του χάους αδιέξοδο.

.

chaossafetystarsuniversewords-b21d7856bf52dbc0ca7c986618c9358a_m

.

Πηγή: https://rioters.espivblogs.net/2009/10/06/%CF%87%CE%AC%CE%BF%CF%82/

Τάφ.Πί – Όλο και κάτι θα φταίει

1004562_748715905247563_7084538840892918897_n

Μοιραίες μεταφορικές έννοιες ανεμίζουν
χιλιάδες μερόνυχτα,γύρω από τους πρόχειρα
φτιαγμένους μύλους της ντροπής.
Καλοαλεσμένα συμβάντα μαστίζουν τις κορυφές
των ένστολων βούρκων.
Και εμείς ακόμα ξαπλώνουμε στα καταπράσινα
λιβάδια.

Αναζητώντας τις ξεθωριασμένες μάσκες περάσαμε
με τα βουβά κορμιά μας ανάμεσα στο κουρασμένο
πλήθος με τα αδιάκριτα βλέμματα.
Κανείς δεν νοιάστηκε για τις ματωμένες αναμνήσεις
στην μέση του δρόμου.
Όλοι εκτέλεσαν πιστά τις εντολές που πρόσταξε ο
φόβος.

Η ατελείωτη ευθεία της λεωφόρου σημάδεψε τα τοξικά
μας βήματα.
Αρνιόμαστε να βαδίσουμε σε όλα τα γνώριμα σοκάκια.
Αρνιόμαστε να κυλιστούμε στα σκοτεινά μονοπάτια
της φωτεινής νεανικοτητάς μας.

Κάτι θα φταίει που βλέπουμε ταυτόχρονες αινιγματικές
προβολές πάνω στο κενό διάζωμα του χωροχρόνου.
Κάτι θα φταίει που φερόμαστε σκληρά επειδή κάπως
πρέπει να συγκρατήσουμε την ευαισθησία μας.
Κάτι θα φταίει που αγωνιζόμαστε.
Κάτι θα φταίει που ακόμα περιμένουμε την μετάβαση
στο αποστειρωμένο βουνό της στερνής μας απόφασης.
Κάτι θα φταίει που μας φωνάζουν αλήτες.

Κάτι θα φταίει.
Γιατί εμείς όσες φορές και να μας ποδοπατήσουν θα
συνεχίσουμε να τα βλέπουμε όλα ρομαντικά.
Κάτι όμως φταίει.

Έ!Τελικά όλο και κάτι θα φταίει.
Για αυτό γίναμε ποιητές.
Επειδή μάλλον κάτι θα φταίει.

Όταν θα λυθεί η εξίσωση και η χερσαία ύλη θα
περιπλανιέται ανώνυμα και αυτόνομα πάνω στα βραχώδη
ψυχογραφήματα.
Τότε ναι θα σταματήσουμε να αυτοαποκαλούμαστε
ποιητές.

Μάλλον τότε δεν θα φταίει τίποτα και αυτό το μπερδεμένο
γραπτό ίσως να είναι μια σελίδα από κάποιο ξεχασμένο
βιβλίο στην κλειδωμένη αποθήκη της ανεξερεύνητης
εγκεφαλικής δομής μιας άγνωστης ομάδας περίεργων
ανθρώπων.
Που πίσω από την ουτοπικά πλασμένη νέα εξεγερμένη
χιλιετία τους αναζητούν στοιχεία για να καταφέρουν να
μάθουν τι είναι αυτό που μας συνέβει και δεν καταφέραμε
να πραγματώσουμε τα αγεφύρωτα λάθη μας.

Ξυπνήστε μας ωρέ σύντροφοι του μέλλοντος !
Ξυπνήστε μας από τα κρύα και βουβά ψυγεία της
αιωνιότητας.
Ξυπνήστε και αυτούς που μας έπιναν νωχελικά το
αίμα.
Ξυπνήστε τους !
Έφυγαν ικανοποιημένοι από τα ξεροκάμματα
ελευθερίας που μας πάσαραν.

Ελάτε να σας δείξουμε τα κόλπα.
Ελάτε να ζωστούμε εκρηκτικά και να δώσουμε
ένα ζουμερό φιλί στην παντοτινή μας απραξία.
Και να φύγουμε συντεταγμένα και ελεύθερα.

Και όλο και κάποιος θα βρεθεί να αναζητήσει
τους λόγους που επιστρέψαμε για να αποκαταστήσουμε
τα απατηλά μας λάθη.

Ας ορίσουμε λοιπόν τότε το οριακό μας ραντεβού περίεργοι
και ξέγνοιαστοι συνοδοιπόροι του εξεγερσιακού μας
χωροχρόνου.

Ραντεβού στις καθαρές ευχές τις πιο βρόμικης
και φαντασιακής μας ιστορίας.

Θα μαστε όλοι εκεί ψυχολογικά ανέπαφοι εχθροί
της πιο φθηνής μας αμαρτίας.

Τάφ.Πί
14/8/2014

10368398_661365030649318_1570155144228188562_n

Φωτογραφία : (από την πραγματωμένη μου συντροφική ευχή) 15/8/2014

 

Περισσότερα στην προσωπική σελίδα του Τάφ.Πί στο facebook.